clean-5

Wisata

Budaya

Kuliner

Kerajaan

kota

Suku

Σπάνια νομίσματα από τις Ελληνικές αποικίες των αρχαίων Ελλήνων

Αργυρή δραχμή από το Εμπόριον, την πρώτη πόλη της Ιβηρικής Χερσονήσου που έκοψε νόμισμα κατά το πρώτο τέταρτο του 5ου αιώνα π.Χ. Στην οπίσθια όψη ο Πήγασος, τύπος κορινθιακός, μαζί με το εθνικό Εμποριτών

ΣΤΟ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Σπάνια νομίσματα από τις ελληνικές αποικίες των αρχαίων Ελλήνων παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο κοινό, από τη συλλογή της ALPHA Bank.

Η έκθεση με τίτλο «Η Ευρώπη της Ελλάδος. Αποικίες και νομίσματα από τη συλλογή της ALPHA Bank» εγκαινιάζεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης, όπου και θα παραμείνει για έναν χρόνο, ενώ διοργανώνεται στο πλαίσιο της ελληνικής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Στους χώρους του μουσείου παρουσιάζονται 121 νομίσματα των ελληνικών αποικιών, από τα οποία τα 116 ανήκουν στη συλλογή της τράπεζας, τρία στο Νομισματικό Μουσείο Αθηνών και δύο σε ιδιωτική συλλογή.

Παράλληλα, και για την καλύτερη κατανόηση της ιστορικής πορείας και ανάπτυξης των αποικιών, τα νομίσματα πλαισιώνονται από 61 μοναδικά αρχαία αντικείμενα, προϊόντα τοπικών εργαστηρίων, που προέρχονται από τα σημαντικότερα μουσεία της χώρας, καθώς επίσης από τρία της Ιταλίας και δύο της Ισπανίας.

«Είναι η δεύτερη φορά που συνεργαζόμαστε με την ALPHA Bank και μετά την επιτυχία της έκθεσης για τα μακεδονικά νομίσματα το 2009 φιλοξενούμε με μεγάλη χαρά τούτη εδώ με νομίσματα και αντικείμενα από 39 ελληνικές αποικίες.

Παρουσιάζουμε κυρίως τις αποικίες που είναι ακόμη ζώσες κοινότητες και έκοψαν δικό τους νόμισμα», ανέφερε η διευθύντρια του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης, Πολυξένη Βελένη.


Χρυσός στατήρας από τον Τάραντα της Κάτω Ιταλίας. Χρονολογείται στο 333/331 π.Χ. και εικονίζει τον Απόλλωνα ιππέα

Η έκθεση διαρθρώνεται σε τρεις ενότητες και, σύμφωνα με τη διευθύντρια της νομισματικής συλλογής της ALPHA Bank, Δήμητρα Τσαγκάρη, «παρουσιάζει τον ελληνικό αποικισμό στην Ευρώπη, καθώς και τη διάδοση και χρήση του νομίσματος ως βασικού συναλλακτικού μέσου.

Οι Ελληνικές αποικίες, που ιδρύθηκαν κατά τον Β' Αποικισμό (8ος αι. π.Χ.) στις σημερινές χώρες Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία, Αλβανία, Ουκρανία, Ρουμανία και Βουλγαρία, διαμόρφωσαν τον πολιτισμό της Ευρώπης και διέδωσαν τη χρήση του νομίσματος, το οποίο κυρίως στον ελλαδικό χώρο χρησιμοποιούνταν ήδη από τις αρχές του 6ου αιώνα π.Χ.».

Στην εισαγωγική ενότητα με τίτλο «Ο Αποικισμός: περιπέτεια και πρόκληση, ταυτότητα και νόστος» δίνεται το περίγραμμα του ρόλου της θάλασσας ως ζωτικής δύναμης του ελληνικού πολιτισμού, των μύθων, των ηρώων που πλάστηκαν με αφετηρία τις θαλασσινές περιπλανήσεις.


Αργυρό δεκάδραχμο από τις Συρακούσες, περίπου 400 π.Χ. Κεφαλή Αρέθουσας στεφανωμένη με καλάμια και περιτριγυρισμένη από τέσσερα δελφίνια

Στην ενότητα, «Νέες πατρίδες από τον Εύξεινο Πόντο ως τις Ηράκλειες Στήλες», παρουσιάζονται 39 αποικίες, οι πιο αντιπροσωπευτικές στην Κάτω Ιταλία και Σικελία, στη Νότια Γαλλία, στην Ισπανία, στις Ιλλυρικές ακτές και στον Εύξεινο Πόντο.

Η τελευταία ενότητα «Οι Έλληνες και οι Άλλοι» αφιερώνεται στις σχέσεις που αναπτύχθηκαν ανάμεσα στους Έλληνες και τους γείτονες λαούς των περιοχών, όπου εγκαθιδρύθηκαν αποικίες.

«Πρόκειται για μια κοινή προσπάθεια της τράπεζας και του Αρχαιολογικού Μουσείου που έχει στόχο να παρουσιάσει την ίδρυση και την ανάπτυξη των αποικιών, εκεί όπου σφυρηλατήθηκε η Ελληνική συνείδηση ανά τους αιώνες», δήλωσε η κ. Τσαγκάρη.

Η αρχή έγινε στην Αίγινα

Με περισσότερα από 11.000 νομίσματα, η συλλογή της ALPHA Bank είναι σήμερα μία από τις μεγαλύτερες πανελλαδικά και τις σημαντικότερες διεθνώς και αποτελεί καύχημα του Ιωάννη Κωστόπουλου, ο οποίος και θα κάνει σήμερα τα εγκαίνια της πολύ ενδιαφέρουσας έκθεσης.

Μεταξύ των νομισμάτων ξεχωρίζουν κάποια πολύ σπάνια κομμάτια, μοναδικά δείγματα της αρχαίας σφραγιστικής. Τα χρονικά όριά της εκτείνονται από τα τέλη του 7ου αιώνα π.Χ. και την εφεύρεση του νομίσματος έως τον 3ο αιώνα μ.Χ. και τη λήξη των «ελληνορωμαϊκών» κοπών, ενώ περιλαμβάνει μεμονωμένα και κάποια ρωμαϊκά και βυζαντινά νομίσματα.

6ος αι. π.Χ.

Τα πρώτα νομίσματα κόπηκαν στην Αίγινα, κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. Στην εμπρόσθια όψη απεικονίζεται η θαλάσσια χελώνα, έμβλημα του νησιού, και στην οπίσθια όψη υπάρχει ένα έγκοιλο τετράγωνο, διαιρούμενο με κεραίες σε τεταρτημόρια.

Ο οπισθότυπος αυτών των πρώτων Ελληνικών νομισμάτων έγινε το έμβλημα της ALPHA Bank, η διοίκηση της οποίας παρακολουθεί στενά όλες τις δημοπρασίες και έχει συμβάλει στον επαναπατρισμό σημαντικών κομματιών από την Ευρώπη και την Αμερική.

ΜΑΡΙΑ ΡΙΤΖΑΛΕΟΥ

Ανακάλυψαν κέλτικο τάφο πριγκίπισσας 2.600 ετών!

Τον τάφο μιας πριγκίπισσας των Κελτών που έζησε πριν από 2.600 χρόνια και θάφτηκε με τον χρυσό και τα κοσμήματά της, ανακάλυψαν στην καρδιά του Δούναβη, Γερμανοί αρχαιολόγοι.

Η πριγκίπισσα, που βρέθηκε μαζί με ένα μικρό κορίτσι (πιθανότατα η κόρη της) παραμένει στην τελευταία της… κατοικία από το 609 π. Χ. , ενώ οι αρχαιολόγοι αναγκάστηκαν να σκάψουν πάνω από 80 τόνους πηλού με τους οποίους είχε καλυφθεί ο τάφος.

Λόγω μάλιστα των κοσμημάτων, πιστεύεται ότι άνηκε σε υψηλή κοινωνική τάξη, καθώς οι καρφίτσες της είχαν κέλτικα σχέδια από χρυσό και κεχριμπάρι. Όλα τα ευρήματα μεταφέρθηκαν σε εργαστήριο κοντά στη Στουτγάρδη και πλέον μέσω εξέτασης με ακτίνες Χ θα αποκαλυφθούν περισσότερες λεπτομέρειες.

«Είναι ο παλαιότερος πριγκιπικός τάφος του κέλτικου κόσμου και ο μόνος νεαρής πριγκίπισσας με ξύλινο προθάλαμο», τόνισε ο επικεφαλής της εκταφής.

Ο τάφος διατηρήθηκε λόγω του νερού, ενώ είναι τόσο ανέπαφος που δόθηκε η δυνατότητα στους αρχαιολόγους να βρουν την ακριβή ημερομηνία του θανάτου της πριγκίπισσας. Η δρυς, δε, που βρέθηκε στο δάπεδο του προθάλαμου κόπηκε πριν 2620 χρόνια.

Ο Nicole Ebenger - Rest , που πήρε μέρος στην εκταφή, πιστεύει ότι τα δόντια της πριγκίπισσας, καθώς και τα κομμάτια υφάσματος, τροφίμων ή άλλης οργανικής ύλης που βρέθηκαν, ενδέχεται να αποκαλύψουν πολλά για τον τρόπο ζωής των Κελτών .

«Είναι ένας σκελετός, ωστόσο είναι ακόμα ένας άνθρωπος και πρέπει να του φερθούμε με την ανάλογη ευγένεια», κατέληξε.

Οι ιστορικές ανακρίβειες των «300»

Παρά τις συγκλονιστικές επικές μάχες που σκηνοθέτησε με το δικό του μοναδικό τρόπο ο Zack Snyder και όλα τα εντυπωσιακά ειδικά εφέ που χρησιμοποιήθηκαν στην ταινία «300», υπάρχουν μερικά στοιχεία που δε μπορούν να αγνοηθούν. Αναφερόμαστε στις ιστορικές ανακρίβειες που περιέχονται στην ταινία, οι οποίες ξεκινούν από τις αναφορές στο πολιτικό σύστημα της Σπάρτης εκείνης της εποχής, με τα μέλη της Συγκλήτου να εμφανίζονται στην ταινία ως... τέρατα, αναφέρει δημοσίευμα της ιστοσελίδας todayifoundout.com.

Στην πραγματικότητα, η Γερουσία της αρχαίας Σπάρτης αποτελούνταν από 30 μέλη, τα οποία απολάμβαναν τον απόλυτο σεβασμό των πολιτών.

Σύμφωνα με ιστορικά στοιχεία, 28 μέλη αυτής ήταν ηλικίας άνω των 60 ετών με πλούσια προσφορά στους ανώτερους κύκλους της πόλης.

Οι άλλοι δύο ήταν οι δύο βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης, οι μόνοι που μπορούσαν να είναι κάτω των 60 ετών.

Αυτή είναι μία ακόμη μεγάλη ιστορική ανακρίβεια της ταινίας, καθώς η αρχαία Σπάρτη ήταν η μόνη ελληνική πόλη-κράτος κατά την αρχαιότητα που είχε δύο βασιλείς: ο ένας πήγαινε στον πόλεμο και καθοδηγούσε τους στρατιώτες και ο άλλος έμενε στη Σπάρτη για να διοικεί την πόλη.

Με αυτόν τον τρόπο εξασφάλιζαν τόσο την πειθαρχία των στρατευμάτων, όσο και των πολιτών, προσθέτει το δημοσίευμα.

Σε ό,τι αφορά την εκπαίδευση των Σπαρτιατών στην ταινία έχει διαπραχθεί ένα ακόμη λάθος, καθώς δείχνει ένα νεαρό αγόρι να κυνηγά μόνο του στα βουνά. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με ιστορικά στοιχεία, που απεικονίζουν τους νεαρούς αγωνιστές να κυνηγούν πάντοτε σε μικρές ομάδες, επιτρέποντάς τους με αυτόν τον τρόπο να μάθουν από νεαρή ηλικία, πώς να λειτουργούν μέσα σε μια οργανωμένη ομάδα αγωνιστών, μειώνοντας ταυτόχρονα τα θανατηφόρα ατυχήματα κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής τους.

Ο Zack Snyder δείχνει ακόμη τους Σπαρτιάτες να πολεμούν σχεδόν γυμνοί, φορώντας μόνο δερμάτινα εσώρουχα και μια κόκκινη κάπα, θυμίζοντας κάτι από... Σούπερμαν!

Σύμφωνα με τον Snyder, η ταινία βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στη σειρά κόμικ των Frank Miller και Lynn Varley του 1998, παρά σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα, αναφέρει ο αρθρογράφος. Στην πραγματικότητα, ο μέσος Σπαρτιάτης στρατιώτης φορούσε πολύ βαρύ εξοπλισμό, που ήταν συνήθως φτιαγμένος από σίδερο.

Όσο για το γιατί τα ενδύματα των Σπαρτιατών πολεμιστών, επάνω από το σιδερένιο στρατιωτικό εξοπλισμό τους ήταν κόκκινα, σύμφωνα με το θρυλικό νομοθέτη Λυκούργο, το χρώμα αυτό έκρυβε το αίμα των αγωνιστών όταν τραυματίζονταν και είχε αρνητική επίδραση στους αντιπάλους.

Μία από τις πιο δημοφιλείς σκηνές της ταινίας είναι επίσης, προϊόν φαντασίας, παρά πραγματικότητα. Ο Ξέρξης ποτέ δεν έστειλε αγγελιοφόρους στο Λεωνίδα, ζητώντας την παράδοσή του και επιπλέον, ο Λεωνίδας δε διέπραξε φόνο, ρίχνοντας τον αγγελιοφόρο σε ένα γιγαντιαίο λάκκο. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι αυτό είχε συμβεί στο παρελθόν και γι’ αυτό το λόγο ο Ξέρξης δεν έστειλε ποτέ κανέναν αγγελιοφόρο για να ζητήσει από τους Σπαρτιάτες να παραδοθούν.

Μία ακόμη ιστορική ανακρίβεια περιστρέφεται γύρω από το γεγονός ότι ο Λεωνίδας εμφανίζεται να έχει μια ενώπιος-ενωπίω κουβέντα με τον Ξέρξη, κάτι που δεν έχει καταγραφεί ποτέ, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο.

Ο Ξέρξης, όπως και η πλειοψηφία των Περσών στην ταινία, παρουσιάζονται ως μοχθηροί, αιμοδιψείς, μισογύνιδες και τερατόμορφοι. Στην πραγματικότητα, καταγράφονται ως μορφωμένοι και πολύ καλά εκπαιδευμένοι στρατιώτες, οι οποίοι επιδείκνυαν μεγάλο σεβασμό προς στην ελληνική κουλτούρα και πολιτισμό.

Φυσικά, δε θα μπορούσε να λείψει μια αναφορά στον πιο διάσημο προδότη της ιστορίας, τον Εφιάλτη. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Εφιάλτης - ο οποίος παρεπιπτόντως δεν έμοιαζε με τέρας- δεν είχε ποτέ καμία πρόθεση να ενταχθεί στον σπαρτιατικό στρατό. Αντίθετα, πρόδωσε τους Έλληνες για χρήματα και προσωπικό όφελος.

Δυστυχώς για εκείνον, δεν έζησε πολύ για να θυμάται την προδοσία του, όπως του εύχεται ο Λεωνίδας στην ταινία.

Αντίθετα, λίγο μετά την προδοσία ο Αθηνάδης τον δολοφόνησε, πράξη που τίμησαν αργότερα οι αρχές της Σπάρτης.

Τέλος, μια αναφορά στο μισότυφλο Σπαρτιάτη στρατιώτη Δήλιο. Ο Λεωνίδας έστειλε το Δήλιο πίσω στη Σπάρτη, πριν από τη μάχη στις Θερμοπύλες, ισχυριζόμενος ότι ο Δήλιος είχε εξαιρετικό ταλέντο στην ομιλία και έπρεπε να μεταφέρει το μήνυμα της ηρωικής αντίστασης σε όλους πίσω στην πατρίδα.

Λίγο πριν το τέλος της ταινίας, ο Δήλιος εμφανίζεται να καθοδηγεί τον ενωμένο ελληνικό στρατό στη μάχη των Πλαταιών, κάτι που όχι απλά αποτελεί ιστορική ασάφεια, αλλά «ιστορικό έγκλημα» -σημειώνει ο αρθρογράφος- δεδομένου ότι στη συγκεκριμένη μάχη ηγέτης ήταν ένας από τους μεγαλύτερους στρατηγούς που έχουν υπάρξει ποτέ, ο Παυσανίας.

Ωστόσο, μέσα αυτό αυτό το «ιστορικό χάος», μέσα στην ταινία υπάρχει και μια δόση αλήθειας.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ανάμεσα στους 300 Σπαρτιάτες υπήρχαν όντως δύο στρατιώτες, οι οποίοι είχαν προσβληθεί από κάποια ασθένεια στα μάτια και διατάχθηκε η επιστροφή τους στην πατρίδα.

Ένας από αυτούς, ο Εύρυτος, γύρισε στη Σπάρτη και διέταξε τον είλωτα υπηρέτη του να τον πάει πίσω στο πεδίο της μάχης, όπου πέθανε ηρωικά, τυφλός και σοβαρά τραυματισμένος, δίπλα στο βασιλιά του.

Ο άλλος, ο Αριστόδημος, ήταν ο μοναδικός επιζών ανάμεσα στους 300, αφού αποφάσισε να επιστρέψει στην πατρίδα, παρά να πολεμήσει υπό οποιεσδήποτε συνθήκες.

Η απόφασή του αυτή τον στιγμάτισε και οι συμπατριώτες του τον αντιμετώπιζαν ως δειλό.

Ο Ηρόδοτος είχε γράψει για τον Αριστόδημο: «Κανένας δεν του έδινε φως για τη φωτιά του και κανείς δεν του μιλούσε. Τον αποκαλούσαν «Αριστόδημος ο Δειλός».

Ο Αριστόδημος εξιλεθώθηκε στη μάχη των Πλαταιών, όταν πολέμησε με περίσσεια θάρρους και γενναιότητα, κερδίζοντας το σεβασμό και το θαυμασμό όχι μόνο των συμπατριωτών του Σπαρτιατών, αλλά και των υπόλοιπων Ελλήνων.

Άγνωστη γλώσσα βρέθηκε σε σημειώσεις σπάνιου αντίτυπου της Οδύσσειας

Ένας Ιταλός μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών ήταν αυτός που έλυσε τον γρίφο των περίεργων σημειώσεων που βρέθηκαν στα περιθώρια ενός αντίγραφου της Οδύσσειας του Ομήρου από τον 16ο αιώνα. Οι χειρόγραφες σημειώσεις ήταν μια μίξη γαλλικών και μιας άγνωστης γλώσσας, όπως αποκάλυψε ο Daniele Metilli, μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών που σπουδάζει στο Πανεπιστήμιο της Πίζας ψηφιακές κοινωνικές επιστήμες, που εφευρέθηκε ως μορφή στενογραφίας από τον Jean Coulon de Thévénot στα τέλη του 18ου αιώνα.

Και μάλιστα οι περισσότερες λέξεις είναι γαλλικές μεταφράσεις Ελληνικών λέξεων με συντομογραφίες.

Ο Mettini κέρδισε 1,000 δολάρια ως έπαθλο καθώς πέρασε εβδομάδες ολόκληρες προσπαθώντας να αποκωδικοποιήσει τις περίεργες αυτές σημειώσεις.

Δείτε εδώ τις περίεργες συντομογραφίες:



Πηγή

Μοναδικό Αρχαιολογικό Πάρκο στο Μεγάλο Καβούρι

Σπάνια συνδυάζεται τόσο αρμονικά η φυσική ομορφιά του μεσογειακού τοπίου με τα πειστήρια που μαρτυρούν την ανθρώπινη παρουσία στο συγκεκριμένο τόπο από τον 5ο π.Χ. αιώνα (σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις).

Η ανάπλαση της παραλίας του Μεγάλου Καβουρίου στη Βουλιαγμένη, που έγινε παράλληλα με την αρχαιολογική έρευνα και αποκάλυψη του μεγαλύτερου σωζόμενου αρχαίου αμαξιτού δρόμου, συνιστά ένα μοναδικό τοπίο, προσφορά στους κατοίκους του Λεκανοπεδίου και όλου του κόσμου.

Το έργο ανάπλασης που χρηματοδοτήθηκε κατά 80% από κοινοτικούς πόρους μέσω ΕΣΠΑ και είχε ως φορέα υλοποίησης τον Δήμο Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης, κόστισε πάνω από 1,8 εκατ. ευρώ και πραγματικά εντυπωσιάζει κάθε επισκέπτη.

Φυτεύσεις δέντρων του φυσικού τοπίου, μαζί με ήπιους ποδηλατόδρομους στρωμένους με χαλίκι, διάδρομοι για περίπατο που δεν ξεχωρίζουν από το έδαφος και ήπιες υποδομές αναψυχής, όπως μια καινούρια και όμορφη παιδική χαρά είναι τα στοιχεία που συνθέτουν το νέο τοπίο στην ελεύθερη παραλία του Καβουρίου.

Όμως το στοιχείο του Πάρκου στο Μεγάλο Καβούρι που το καθιστά μοναδικό πανευρωπαϊκά είναι ο αρχαίος δρόμος που αποκαλύφθηκε. Πρόκειται για μια ιδέα του Χρήστου Διονυσόπουλου την οποία υλοποίησε η δημοτική αρχή υπό τον Σπύρο Πανά.


Η αρχαία διαδρομή σύμφωνα με τους αρχαιολόγους εξυπηρετούσε τα αρχαία και τα ύστερα χρόνια το εμπόριο της εποχής. Οι μεγάλες πέτρες που αποκαλύπτει ακόμη και σήμερα η αρχαιολογική σκαπάνη ήταν το βασικό υλικό του δρόμου, η “άσφαλτος” της εποχής, που βρισκόταν σε αφθονία στην περιοχή.

Η χρονολόγηση της αρχαίας οδού πάντως έγινε χρησιμοποιώντας τα υπολείμματα κεραμικής που βρέθηκαν στο χώρο. Ο δρόμος οδηγεί σε περιοχή της ακτής όπου στην αρχαιότητα, κατά την εκτίμηση του εμπειρογνώμονα σε θέματα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Δήμου κ. Χρήστου Διονυσόπουλου, υπήρχε λιμάνι και μάλιστα διπλό, όπως δείχνει η σωζόμενη στη θάλασσα απόληξη του αρχαίου προβλήτα, του οποίου ένα μέρος μόνον προβάλλει σήμερα ως νησίδα, λόγω της ανόδου της στάθμης της θαλάσσης κατά 1,5 μ. από την αρχαία εποχή μέχρι σήμερα. Ήδη από την αρμόδια Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα για την ανάδειξη και συντήρηση του αρχαίου δρόμου. Οι αρχαιολογικές εργασίες συνεχίζονται και θα ακολουθήσουν οι απαραίτητες γεωλογικές και υποθαλάσσιες έρευνες.

Σήμερα ο αρχαίος δρόμος είναι εκτεθειμένος και μπορεί να περπατηθεί από όποιον το επιθυμεί, κάτι που ανησυχεί τους αρχαιολόγους. Για το λόγο αυτόν έχει ήδη ανατεθεί μετά από πρόταση του Χρήστου Διονυσόπουλου, χρηματοδότηση του Θανάση Μαρτίνου και την εποπτεία του Δημάρχου, Σπύρου Πανά, μελέτη ανακατασκευής του δρόμου και συντήρησής του. Το έργο έχει αναλάβει ο αρχιτέκτονας μηχανικός και αναστηλωτής, Γουλιέλμος Ορεστίδης και ο συντηρητής αρχαιοτήτων, Αθανάσιος Τζαμαλής. Στόχο έχει την ανάδειξη του αρχαίου δρόμου, το φωτισμό του και την ανακατασκευή του με μια συγκολλητική ουσία που θα τον καταστήσει τόσο στερεό, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος να καταστραφεί από την παρέμβαση του ανθρώπου ή της φύσης. Φυσικά, θα τοποθετηθούν και κιγκλιδώματα.

Σημειωτέον, ο προϋπολογισμός των αρχαιολογικών ερευνών από το κράτος ανέρχεται σε μόλις 30.000 ευρώ, την ώρα που οι ανάγκες είναι υπερπολλαπλάσιες. Για το λόγο αυτό και κρίθηκε απαραίτητη η ιδιωτική συνδρομή.

Τα εγκαίνια του έργου πρόκειται να πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα 5 Μαΐου 2014 στις 11.00.

Βρέθηκαν 50 μούμιες σε τάφο στην Αίγυπτο

Περίπου 50 μούμιες, μεταξύ των οποίων και μούμιες νεογέννητων παιδιών, βρέθηκαν σε έναν τεράστιο τάφο στην Κοιλάδα των Βασιλέων, στο Λούξορ της Αιγύπτου, ανακοίνωσε σήμερα ο υπουργός Αρχαιοτήτων Μοχάμεντ Ιμπραχίμ.

Ξύλινες σαρκοφάγοι και νεκρικές μάσκες βρέθηκαν δίπλα στα λείψανα που πιθανότατα χρονολογούνται από την εποχή του Νέου Βασιλείου, μετέδωσε το πρακτορείο MENA επικαλούμενο δηλώσεις του υπουργού. Το Νέο Βασίλειο περιλαμβάνει τη 18η, τη 19η και την 20ή Δυναστεία των φαραώ που κυβέρνησαν την Αίγυπτο από το 1567 μέχρι το 1056 π.Χ.

Σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις, στον τάφο αυτό, ο οποίος είχε λεηλατηθεί στο παρελθόν από τυμβωρύχους, είχαν τοποθετηθεί επίσης οι σοροί πριγκίπων και πριγκιπισσών.

Η ανακάλυψη έγινε από μια ομάδα ελβετών αρχαιολόγων του Πανεπιστημίου της Βασιλείας σε συνεργασία με τις αιγυπτιακές αρχές.

Οι αρχαιότητες παίζουν καθοριστικό ρόλο στον τουρισμό της Αιγύπτου που έχει πληγεί σοβαρά τα τελευταία τρία χρόνια. Μετά την Αραβική Άνοιξη οι αρχές δυσκολεύονται να φυλάξουν με ασφάλεια τους αρχαιολογικούς τόπους και να σταματήσουν τις παράνομες ανασκαφές και τις κλοπές από μουσεία, τεμένη ή καταστήματα.

Kerajaan